Jakoś mi nie pasuje do akity określenie, że jest/może być potulna jak baranek ;) a 80% to nie 100%. Są sytuacje, że nawet najlepiej wychowany i ułożony akita zareaguje agresywnie i zawsze należy o tym pamiętać. Opis rasy Akita Inu. Hachiko to wzór oddania i bezinteresownej miłości do człowieka. Akita Inu to duży japoński szpic. Jego wygląd jest imponujący - duża głowa z małymi trójkątnymi oczami, pewna siebie i stanowcza postawa. Akita Inu ma następujące rozmiary: psy 64-70 cm, waga 45-50 kg; kobieta wzrost 61-66cm, waga 32-45kg. Akita to rasa psa zaliczana do grupy szpiców i psów pierwotnych, wyhodowana w Japonii, pierwotnie do walk psów, później użytkowana również do polowań. Współcześnie pełni funkcje psa stróżująco-obronnego oraz psa-towarzysza. Są to największe psy spośród ras japońskich. Duży, mocny, harmonijny pies o dużej masie. Vay Tiền Nhanh Ggads. Rozmiarpsy – 65-70 cm, suki – 60-65 cmUmaszczeniedopuszczalne są wszystkie typyCharakterciche i czujne; nieufne wobec obcych; dość niezależneDługość życia10-12 lat Niejako wbrew nazwie akita nie należy do rdzennych czworonogich mieszkańców kontynentu amerykańskiego, rasa ta wywodzi się bowiem z Japonii. Historia jej przodków nie jest do końca znana – według jednej z jej wersji psy te przybyły na Wyspy Japońskie wraz z ludem Ajnów jeszcze w okresie neolitu. Według innej – ponad 2 tys. lat temu przywieźli je pierwsi koreańscy najeźdźcy. Legendy mówią, że po wykształceniu się warstwy społecznej samurajów protoplaści akity stali się nieodłącznymi towarzyszami tych wojowników. O ich randze i znaczeniu dla Japończyków świadczą liczne poświęcone im mity, miejsce w kulturze (także popularnej) oraz w życiu duchowym. Uważane są za opiekunów domu oraz symbol szczęścia, zdrowia i długiego życia (figurkę akity wręcza się rodzicom nowo narodzonego dziecka oraz osobom chorym). Akita amerykańska – skąd ją znamy? Kulturowe i fizyczne granice Japonii przekroczyła opowieść o najsłynniejszym przedstawicielu tej rasy, czyli Hachikō. Pies ten codziennie odprowadzał swojego opiekuna, profesora Ueno Hidesaburō, na stację kolejową, wieczorami czekał natomiast w tym samym miejscu na jego powrót z pracy. Po nagłej śmierci opiekuna w miejscu pracy pies jeszcze przez 10 lat codziennie czekał na profesora na tej samej stacji. Historia rasy akita amerykańska Oficjalna historia tej rasy zaczyna się jednak dopiero w XVII wieku w prefekturze Akita, znajdującej się w regionie Tōhoku na wyspie Honsiu. Hodowano tam akita matagi, wykorzystywane do polowania na dziki, jelenie i niedźwiedzie oraz do walk psów. Według niektórych przekazów hodowlę zainicjował zesłany przez cesarza na prowincję arystokrata – miłośnik psów, marzący o stworzeniu dużego i wszechstronnego psa myśliwskiego i zapraszający do rywalizacji w tej dziedzinie wszystkich lokalnych notabli. Przez wiele lat akity były psami zarezerwowanymi wyłącznie dla członków dworu cesarskiego i arystokracji. Japońskie psy cechował średni wzrost, dążenie do stworzenia pierwszej prawdziwie dużej rasy przetrwało więc kolejne wieki. W 1868 roku akitę matagi zaczęto krzyżować z mastifami oraz psami tosa. Gabaryty zwierzęcia uległy pożądanemu przez hodowców zwiększeniu, zatracono natomiast cechy biologiczne szpiców, do których akita należała. Wzorzec rasy akita inu powstał dopiero w 1938 roku, choć już siedem lat wcześniej kilka najbardziej doskonałych jej przedstawicieli uznano za „pomniki przyrody” i obdarzono rodowodami. W kolejnych latach rasa akita kilkukrotnie balansowała na granicy wyginięcia. Jedną z przyczyn było wykorzystywanie futer tych zwierząt do szycia mundurów żołnierzy w czasie II wojny światowej – na ten cel władze skonfiskowały wszystkie psy w Japonii. Aby nie dopuścić do wyginięcia rasy, hodowcy zaczęli krzyżować akity z owczarkami niemieckimi, które nie podlegały konfiskacie. „Amerykanizacja” akity Skąd więc słowo „amerykański” w nazwie akity? Sprowadzenie tych psów do USA przypisuje się pisarce Helen Keller. Amerykańska artystka odwiedziła prefekturę Akita jeszcze w 1937 roku i zapytała poznanych tam Japończyków o słynnego Hachikō, wyrażając chęć posiadania przedstawiciela tej rasy. Reakcja była niemal natychmiastowa – w przeciągu miesiąca pisarka otrzymała w darze szczeniaka o imieniu Kamikaze-go. Choć pies zachorował na nosówkę i zmarł kilka miesięcy później, Keller nie kryła przywiązania do swego „pokrytego futrem anioła”. W 1938 roku w oficjalnym darze japońskiego rządu pisarka otrzymała kolejnego szczeniaka – brata Kamikaze-go o imieniu Kenzan-go. Kolejne psy tej rasy sprowadzili do ojczyzny amerykańscy żołnierze stacjonujący w Japonii w czasie II wojny światowej i w okresie powojennej okupacji. Interesowali się oni przede wszystkim akitami krzyżowanymi z owczarkiem niemieckim, zwłaszcza z niezwykle popularnej linii Dewa-Kongo-go. Nowa rasa szybko zyskała rozgłos i uznanie, a hodowcy rozpoczęli krzyżowanie jej z innymi psami. Japończycy również dokonywali krzyżowania, jednak w zupełnie innym celu – dodając geny akity matagi, chcieli przywrócić rasie czystość. Co więcej, nie uznawali oni pochodzenia i rodowodów akity zza oceanu. W ten sposób w dwóch zakątkach świata powstały dwie oddzielne linie hodowlane: akity japońskiej i akity amerykańskiej. Hodowla akity amerykańskiej współcześnie W 1956 roku powstał Amerykański Klub Akity, na uznanie rasy trzeba było jednak poczekać do 1972 roku. Obecnie akita amerykańska zajmuje 47. miejsce na liście najpopularniejszych ras psów w USA. Co ciekawe, jeszcze piętnaście lat temu rasę tę, na skutek protestu kynologów z Kraju Kwitnącej Wiśni, określano mianem „duży pies japoński ”. W 1996 roku, podczas konferencji w Tokio uznano, że akity amerykańskie i japońskie to dwie odrębne rasy, których nie należy krzyżować, czego efektem było unikanie nazwy „akita amerykańska”. W klasyfikacji Międzynarodowej Federacji Kynologicznej pojawiła się ona ponownie dopiero w 2006 roku. Duży, krępy, niewywrotny – wzorzec rasy akita amerykańska Akita amerykańska należy do grupy szpiców i psów pierwotnych. To duży i mocny pies o masywnej, lecz harmonijnej sylwetce i ciężkim kośćcu. Wysokość samca to 66–71 cm w kłębie, samicy natomiast 61–66 cm, waga natomiast oscyluje pomiędzy 45 a 60 kg. Wyróżnia je głowa w kształcie tępo zakończonego trójkąta, dość małe, głęboko osadzone oczy (w przeciwieństwie do migdałowych oczu akita inu) oraz wysoko osadzony ogon, który pies nosi nad grzbietem lub na boku, zwinięty całkowicie bądź w ¾. Opis rasy psa akita Sierść tych psów składa się z miękkiego, ale grubego i gęstego podszerstka oraz prostego, sztywnego i nieco odstającego od tułowia włosa okrywowego. Najbardziej obfita i najdłuższa wierzchnia warstwa sierści występuje na ogonie, najkrótsza natomiast na głowie, dolnych partiach łap oraz uszach. U wyhodowanych przez Amerykanów akit może występować każdy rodzaj umaszczenia, także łaciaty (pinto) i pręgowany. Wzorzec dopuszcza także czarną maskę i białą strzałkę na czole (nie występują one u psów o jednolitej maści). Co ciekawe, kolor podszerstka może być nieco inny od barwy włosa okrywowego. Akita amerykańska – charakter i wychowanie Akita amerykańska nie jest psem dla każdego. Ze względu na swój temperament wymaga opiekuna doświadczonego, stanowczego i konsekwentnego, choć absolutnie nie agresywnego. Jaki to temperament? Podobnie jak jej japoński kuzyn akita amerykańska, to pies niezależny, uparty i nieufny w stosunku do obcych – lubi chadzać własnymi drogami, miewa własne zdanie na polecenia opiekuna, nie jest skłonny do ślepego posłuszeństwa. Bywa krnąbrny i dumny – jeśli polecenie człowieka mu się nie spodoba, z pewnością go nie wykona i nawet najlepszy smakołyk nie skłoni go do zmiany nastawienia. Jaki opiekun dla akity? Jednocześnie jest to pies o wielkim sercu, który bardzo przywiązuje się do opiekunów, co więcej – nie wyróżnia żadnego z nich. Uczucia rozdziela równo po wszystkich członkach rodziny i chętnie je okazuje. Sprawia wrażenie zwierzęcia zdystansowanego i chłodnego, potrzebuje jednak bliskości opiekunów, dlatego nie najlepiej znosi ich przedłużającą się nieobecność. Nie przepada natomiast za kontaktem z obcymi. Nie przejawia wprawdzie wobec nich agresji, ale też nie tryska entuzjazmem. Akita amerykańska kocha swoją ludzką rodzinę, choć niekoniecznie jej najmłodszych członków. Zdecydowanie nie jest to pies dla dzieci. Lepiej toleruje starsze z nich, które są w stanie zrozumieć i zaakceptować wyznaczone przez psa granice. Akita amerykańska słabo znosi też obecność innych psów w mieszkaniu. Nie lubi konkurencji, lubi natomiast dominować, a brak podporządkowania się ze strony nowego lokatora to prosta droga do awantury. Co ciekawe, niechęć ta dotyczy zwłaszcza przedstawicieli tej samej płci. Małe zwierzęta, jak koty, króliki lub chomiki to również kiepscy kandydaci na czworonożnych przyjaciół dla psów tej rasy. Akita może je potraktować jak zwierzynę łowną. Akity amerykańskie nie należą do psów gadatliwych. Na ogół nie szczekają, robią to jedynie, by zasygnalizować swoje niezadowolenie (choćby z braku ruchu). Nie mają też skłonności do niszczenia, przynajmniej tak długo, jak opiekun zaspokaja ich potrzeby w zakresie bliskości, dawki ruchu i zabawy. Szkolenie akity amerykańskiej Psy tej rasy są bardzo opanowane i spokojne, mogą spędzić wiele godzin, wylegując się w swoim ulubionym posłaniu i z pewnością nie są typem sportowców. Nie oznacza to jednak, że nie potrzebują aktywności fizycznej. Brak regularnych spacerów grozi nie tylko nadwagą, ale i rozdrażnieniem. Akita amerykańska nie przejawia skłonności do ucieczek, na spacerach warto jej jednak pilnować, może bowiem ulec instynktowi łowieckiemu i rzucić się w pogoń za małym zwierzęciem. Pies ten lubi się bawić, należy jednak pamiętać, że to on, a nie człowiek, wyznacza porę i czas trwania tej zabawy. Wiele problemów z akitą amerykańską można rozwiązać odpowiednim szkoleniem oraz wcześnie przeprowadzoną socjalizacją. Należy jednak pamiętać, że ten niezależny i bardzo inteligentny pies będzie uczniem pojętnym, ale dość trudnym. Treningi powinny być urozmaicone i niezbyt długie, by pies się nie znudził. Należy też stosować pozytywną (nigdy nie siłową) motywację, licząc się jednak z tym, że akita i tak postąpi po swojemu. Pies niczym kot – pielęgnacja akity amerykańskiej Akita amerykańska to pies dla osób, dla których częste sprzątanie mieszkania nie stanowi problemu – sierść tych czworonogów jest tyle piękna, co kłopotliwa. Na szczęście linieje tylko dwa roku w roku i dość krótko, bo w sumie przez około sześć tygodni. W czym tkwi problem? W sposobie, w jaki akita linieje. Pies bardzo ciężko przechodzi ten proces, w dodatku zrzuca starą sierść dość obficie i fragmentami, a nie równomiernie – najpierw wypadają włosy z ud, następnie z kończyn, tułowia i wreszcie z ogona. W pierwszym etapie linienia pies pozbywa się podszerstka, po około dwóch tygodniach zaczyna się zrzucanie włosa okrywowego. Pierwsze linienie akity może być trudnym przeżyciem dla niedoświadczonego opiekuna, pies pozbywa się bowiem zdecydowanej większości włosów. Wygląda wtedy kiepsko i równie słabo się czuje: jest albo nienaturalnie osowiały, albo mocno rozdrażniony. W okresie linienia najlepiej czesać akitę codziennie, uważając jednak, by nie podrażnić mocno uwrażliwionej w tym czasie skóry. W pozostałych miesiącach całkowicie wystarczające będzie czesanie dwa razy w tygodniu, aby zapobiec filcowaniu się podszerstka. Do pielęgnacji najlepiej wykorzystać szczotkę o miękkim włosiu lub grzebień z szeroko rozstawionymi zębami. Akita amerykańska to wyjątkowy czyścioch – myje się jednak samodzielnie językiem i łapami, nie wymaga więc kąpieli częstszych niż raz na trzy miesiące. Niezwykle istotne jest dokładne wysuszenie psa – akita ma bardzo gęstą sierść, a pozostawienie mokrych włosów może doprowadzić do odparzeń i podrażnień skóry. Akita amerykańska ma skłonność do kamienia nazębnego, dlatego pielęgnacja powinna obejmować regularne szczotkowanie zębów. Równie istotne jest przycinanie pazurów raz na trzy tygodnie oraz sprawdzanie i ewentualne czyszczenie uszu – z racji swojej budowy uszy akity są łatwym celem dla wszelkiego rodzaju drobnoustrojów. Obawiasz się, że wyżywienie tak dużego psa pochłonie całą twoją miesięczną pensję? Nic z tych rzeczy – biorąc pod uwagę rozmiar, akita amerykańska je stosunkowo mało, choć oczywiście wymaga pokarmu wysokiej jakości. Akity to psy aktywne, potrzebują więc pokarmu wysokoenergetycznego, choć nieprzesadnie bogatego w białko ze względu na skłonność do alergii pokarmowych. Najlepiej, by podstawą ich menu była jagnięcina oraz tłuste ryby. Akity amerykańskie dobrze tolerują zarówno karmę gotową, jak i przygotowywaną w domu – w tym drugim przypadku należy jednak pamiętać, by uzupełniać ją preparatami zawierającymi wapń i witaminy. W zdrowym ciele, zdrowy pies – choroby akity amerykańskiej Akita amerykańska imponuje rozmiarem, niestety przekłada się to na długość jej życia, która zazwyczaj nie przekracza 10–12 lat. Rasa ta cieszy się natomiast dość dobrym zdrowiem, ma skłonność do relatywnie niewielkiej liczby chorób. Jej największym problemem są oczy oraz schorzenia o podłożu autoimmunologicznym. Wśród chorób charakterystycznych dla akity znajdują się przede wszystkim: katarakta – choroba prowadząca do zmętnienia soczewki lub jej torebki,postępujący zanik siatkówki – degeneracja fotoreceptorów siatkówki. W pierwszej kolejności schorzenie to prowadzi do ślepoty nocnej, z czasem powoduje całkowitą utratę widzenia,dysplazja siatkówki – częściowe lub całkowite rozwarstwienie siatkówki oka, które nieleczone prowadzi do utraty wzroku,zapalenie gruczołów łojowych – schorzenie o podłożu genetycznym, prowadzące do zniszczenia gruczołów łojowych. Pierwsze objawy występują zazwyczaj u psów w wieku 5 lat i starszych,niedoczynność tarczycy – jej efektem są poważne problemy ze strony układu nerwowego, krążenia i moczowo-płciowego oraz narządu wzroku,dysplazja stawów biodrowych – choroba uwarunkowana genetycznie, polegająca na niedopasowaniu głowy kości udowej i panewki miednicy, które może prowadzić do deformacji i zmian zwyrodnieniowych stawu. Skłonność rasy akita amerykańska do wymienionych chorób nie oznacza, że każdy pies na nie zapadnie. Warto jednak pamiętać o takiej możliwości i uważnie obserwować pupila – wczesne zauważenie objawów to wczesna diagnoza i większa szansa na całkowite wyleczenie psa. Akita amerykańska nie jest psem łatwym do ułożenia, warto podjąć jednak ten wysiłek. Po dobrze przeprowadzonym szkoleniu i przy odpowiednim opiekunie pies ten okazuje się fantastycznym towarzyszem dla całej rodziny. Niezależnym wprawdzie i mającym własne zdanie, ale bardzo oddanym. Popularne imiona dla psa rasy akita amerykańska Popularne imiona dla psa rasy akita amerykańska to: Luna;Lola;Maks;Bruno;Nela. Najczęściej zadawane pytania Jak wychować akitę amerykańską? Wychowanie akity amerykańskiej wymaga konsekwencji i łagodności, ale także zdobycia zaufania tego dumnego psa. Czym się różni akita amerykańska od japońskiej? Akita amerykańska cechuje się ciemniejszym umaszczeniem niż japońska, jest też znacznie większa. Jaka karma dla akity amerykańskiej? Akita powinna otrzymywać pełnowartościową karmę, zawierającą przynajmniej 70-80% mięsa. Psy te słabo tolerują białko, warto więc wybrać karmę, w której jest go mniej. Kiedy linieje akita amerykańska? Akita amerykańska linieje dwa razy do roku: przed i po zimie. Jaki szampon dla akity amerykańskiej? Dla akity amerykańskiej należy wybrać szampon przystosowany do psów o twardym włosiu. Ile kosztuje akita amerykańska? Akita amerykańska z rodowodem ZKwP kosztuje od 2,5 do 6 tysięcy złotych. Jak szczeka akita amerykańska? Akita amerykańska szczeka bardzo mało, jedynie w przypadkach, gdy chce wyrazić swoje niezadowolenie. Ile waży akita amerykańska? Akita amerykańska waży od 45 do 60 kg. Czy akita amerykańska jest agresywna? Prawidłowo socjalizowana akita amerykańska nie powinna być agresywna, chociaż psy tej rasem przejawiają czasem agresję w stosunku do obcych zwierząt. Jak wygląda akita amerykańska? Akita amerykańska ma masywną głowę, duży, czarny nos i gruby ogon, zwinięty w nad grzbietem. menu Atlas psów » Lista ras » Dog selector Ogłoszenia » Lista ogłoszeń » Dodaj nowe Przydatne adresy » Hodowle» Reproduktory» Weterynarze» Gabinety fryzjerskie» Szkoły treserskie» Sklepy zoologiczne» Hotele dla psów» Kluby i stowarzyszenia » Dodaj adres Galeria zdjęć Filmy Aktualności Poradnik Turystyka » kalendarz imprez » porady » noclegi zgłoś imprezę/szkolenie dodaj miejsce noclegowe O nas reklama You need to upgrade your Flash PlayerThis is replaced by the Flash content. Atlas psów - lista ras: Akita « Airedale terrier | Wszystkie rasy | Akita Amerykańska » Dane ogólne Długość życia: 12-15 lat Pies wzrost: 64-70 cm Pies waga: 30-40 kg Suka wzrost: 58-64 cm Suka waga: 22-30 cm Informacje o rasie Wzorzec rasy » Hodowcy » Reproduktory » Ogłoszenia - szczeniaki/psy » Porady i artykuły » Mini galeria Galeria zdjęć » Filmy » Cechy tej rasy: Akita to na pozór puszysty miś, do którego każdy chciałby się przytulić. Tymczasem to zwierzę silne, o niezłomnym charakterze, który wykazuje dużą pewność siebie. Dla kogo ten pies będzie odpowiednim towarzyszem? Jak go pielęgnować i jaka jest historia psa rasy akita? Na wiele pytań związanych z tymi psami z Japonii odpowiadamy w naszym artykule. Przeczytaj i przekonaj się, czy warto zainteresować się właśnie tymi psami! Podstawowe informacje Wyglądwzrost: suki – ok. 61 cm, psy – 64-70 cmwaga: suki – 32-45 kg, psy – 45-60 kgUmaszczeniesezamowe, pręgowane, białe, czerwono-płoweCharaktersamotnik, indywidualistaDługość życia10-14 lat Akita – opis i charakterystyka rasy Japoński pies akita to pies w typie szpica charakteryzujący się harmonijną sylwetką. Ma mocną budowę ciała i specyficzny chód – spaceruje z podniesionym ogonem, wyprostowanymi uszami, na nieco sztywnych łapach. Nosi głowę dumnie podniesioną. Ma małe uszy i oczy w ciemnej oprawie. To duże zwierzę, o puszystej i gęstej sierści. Ta ma dwie warstwy – pierwszą tworzy prosty i twardy włos okrywowy, a drugą – gęsty i miękki podszerstek. Ich włos okrywowy powinien być dość szorstki, przylegający do ciała oraz sztywny. Kłąb i zad, a także ogon powinny mieć jednak nieco dłuższą sierść. Dzięki temu pies jest dobrze chroniony przed zimnem, ale nie wymaga przy tym nadmiernej ilości zabiegów pielęgnacyjnych. Sierść akity bywa różna i to na jej podstawie wyodrębnione zostały różne umaszczenia tych zwierząt: sezamowa;pręgowana;biała;czerwono-płowa. Charakterystyczne cechy akity i jej rozmiary Zgodnie ze wzorcem, pies powinien mieć białe znaczenia na szyi, ogonie, tułowiu, klatce piersiowej, na policzkach, na bokach kufy oraz po wewnętrznej stronie łap. Dorosłe psy mierzą w granicach od 64 do 70 cm, a suki są mniejsze. Idealny wzrost samca to 67 cm w kłębie, a suki 61 cm. Wzorzec rasy pozwala jednak na różnicę wynoszącą do 3 cm. Są to psy stosunkowo masywne. Samiec będzie ważył ok. 45–60 kg, zaś samica 32–45 kg. Akita – charakter Charakter akity jest złożony. Nie jest to pies bardzo towarzyski i skory do zabawy. Lubi bliskość ze swoim właścicielem i rodziną, ale niekoniecznie będzie dobrze czuł się wśród dużej grupy ludzi. Woli samotność, dlatego kontakt z jedną osobą całkowicie mu odpowiada. Można powiedzieć, że akita jest samotnikiem. Wyróżnia ją indywidualizm. Chce o sobie decydować, ceni sobie spokój i stały harmonogram dnia. Akita Inu w Bari we Włoszech Akita Inu w Bari we Włoszech Akita Inu w Bari we Włoszech Akita inu to psi indywidualista. Choć jest inteligentny, musi mieć dobrą motywację, aby wykonać daną czynność. To sprawia, że jest stosunkowo trudnym zwierzęciem do ułożenia i wymaga nieco bardziej doświadczonego oraz stanowczego przewodnika. Jednak jeśli będzie odpowiednio prowadzony, może okazać się wspaniałym kompanem. Miłośnicy rasy cenią sobie szczególnie ich wierność w stosunku do opiekuna. Wybierając takie zwierzę, należy jednak wziąć pod uwagę jego silny instynkt myśliwski, który może spowodować problemy podczas spacerów. Jego charakter jest dość typowy dla psów w typie pierwotnym. Należy wziąć pod uwagę, że te zwierzęta są zwykle dość inteligentne, ale uczą się wolniej niż rasy tworzone do aktywnej pracy z człowiekiem. Jakie jest usposobienie akity? Szaleństwa i spontaniczne spacery nie są dla tego psa dobre. Jest on niezależny i wtedy, kiedy on chce się bawić czy biegać, człowiek może się do tego dostosować. Na dworze chętnie oddaje się silnym instynktom łowieckim. Bycie cierpliwym popłaca, ponieważ zwierzę odwdzięcza się cierpliwością i miłością dla swojego właściciela. Wiernie za nim podąża. Jest jednocześnie psem, który zapamiętuje złe traktowanie. Wtedy okazuje się uparty. Zdrowie akity – znakomita kondycja i wrodzona siła Akity są odporne na różne choroby i charakteryzują się dużą wytrzymałością. Typowymi chorobami dla tej rasy psów są: schorzenia tarczycy;dysplazja stawu biodrowego;epilepsja;schorzenia skóry i włosia,choroby oczu (w tym postępujący zanik siatkówki), które prowadzić mogą nawet do utraty wzroku przez psa). Możesz zminimalizować ryzyko wystąpienia takich chorób u swojego pupila. Szczeniak, którego kupisz, powinien pochodzić z renomowanej, sprawdzonej hodowli. Właśnie taka wyda książeczkę z aktualnymi badaniami i wskazaniem jego rodziców. Wiele ras psów o długiej historii charakteryzuje się dobrym zdrowiem i podobnie jest w tym przypadku. Inu był psem hodowanym specjalnie z myślą o jego wytrzymałości oraz zdrowiu. Z jego powodu choroby genetyczne występujące w tej rasie były od samego początku eliminowane przez hodowców oraz naukowców, pracujących nad przywróceniem dawnych japońskich psów. To jednak nie oznacza, że akita inu nie jest narażony na żadne choroby. Niektóre osobniki cierpią na problemy związane ze skórą i sierścią. Czasem pojawia się także epilepsja czy zanik siatkówki. Ta ostatnia choroba jest jednak przenoszona w sposób jednogenowy, dlatego można ją w pełni wykluczyć, badając rodziców psa. Podawane przez hodowców dane należy odczytywać następująco: jeśli obydwoje rodzice są wolni od wadliwego genu, 100% miotu także nie będzie go mieć;jeśli jeden z rodziców jest nosicielem, a drugi nie ma genu, 50% szczeniąt będzie nosicielami, ale nie zachoruje na zanik siatkówki;jeśli obydwoje rodzice są nosicielami, 50% szczeniąt także będzie mieć wadliwy gen, 25% będzie chorować, zaś 25% będzie wolne od schorzenia;jeśli jeden rodzic jest chory na zanik siatkówki, a drugi nie jest nosicielem genu, 100% szczeniąt będzie jego nosicielem, ale nie zachoruje;połączenie dwóch chorych psów będzie oznaczało, że 100% szczeniąt także w przyszłości zachoruje. Akita – długość życia i żywienie Przeciętnie te psy żyją od 10 do 12 lat. Dla utrzymania dobrej kondycji zwierzęcia ważne jest odpowiednie żywienie. Czym karmić te psy? Wybieraj karmę odpowiednio zbilansowaną i mającą dobry skład. Taki produkt ma wysoką zawartość mięsa sięgającą około 70-80%. Najlepiej, aby było to mięso wołowe lub jagnięce. Resztę składu powinny stanowić warzywa, a nie zboża, ponieważ te ostatnie nie są one potrzebne do prawidłowego wzrostu i rozwoju organizmu zwierząt. Choć są to dość wytrzymałe psy, zdrowa i zbilansowana dieta na pewno sprawi, że twój pupil będzie żył dłużej. Możesz więc postawić na suchą karmę z dużą ilością mięsa bądź wysokiej jakości puszki. Im mniej będą zawierały zbóż, tym lepiej dla psiego żołądka. Możesz również zdecydować się na BARF, czyli karmienie zwierzęcia za pomocą naturalnych produktów. Wcześniej jednak skontaktuj się ze specjalistą od psiego żywienia. Pamiętaj, że w przypadku psów dieta wegetariańska w większości przypadków nie będzie wystarczająca. Ułożenie jej w zbilansowany sposób jest niezwykle trudne i wymaga specjalistycznej wiedzy. Pielęgnacja futra akity i nie tylko Akita nie jest kłopotliwa dla właściciela, jeśli chodzi o rytuały pielęgnacyjne. Przede wszystkim pielęgnacja akity powinna dotyczyć wyczesywania sierści i jej mycia. Linieje mniej więcej dwa razy do roku i wówczas powinieneś często wyczesywać swojego psa, aby szybko usunąć nadmiar wypadających włosów. Chodzi tu jednak głównie o zwierzęta często przebywające na dworze, np. mieszkające w budzie. Jak dbać o sierść akity? Jeśli japoński pies najczęściej jest w domu i żyje w ogrzewanych pomieszczeniach, najprawdopodobniej sierść nie będzie tak intensywnie wypadać, przez co nie musisz jej często czesać. Charakterystyczne dla tych psów puszyste futro jest wynikiem częstego szczotkowania zwierzęcia, nawet kilka razy w tygodniu. Jeśli więc ci na tym zależy, powinieneś wiedzieć o konieczności częstej pielęgnacji sierści psa. Korzystaj przy tym ze szczotki o długim włosiu lub wykonanej z cienkich drucików, które będą sięgać aż do skóry psa. Jak często kąpać akitę? Należy je kąpać tylko wtedy, gdy zachodzi absolutna potrzeba, czyli np. gdy źle pachną lub gdy z powodu problemów skórnych wymagają specjalistycznej pielęgnacji. Ponadto warto regularnie sprawdzać ich uszy, a także przycinać zbyt długie pazury. Tymi zabiegami jednak bez problemu może zająć się lekarz weterynarii. Nie częściej niż 3-4 razy do roku możesz kąpać akitę z wykorzystaniem specjalnego szamponu i odżywki. Zwróć uwagę na to, że ten pies tej rasy ma nieprzemakalną sierść, dlatego potrzeba czasu, by dobrze go umyć. Nie musisz jednak obcinać pazurów – wystarczy, że często będzie wychodzić na dwór. Hodowla psów akita inu Jedynie doświadczeni hodowcy, którzy dobrze znają się na specyfice tej rasy powinni krzyżować kolejne generacje psów. Uznane hodowle znajdują się przede wszystkim w Japonii, gdzie wielowiekową historię ma rasa akita inu. Wychowanie takiego zwierzęcia też jest wyzwaniem. Ważne, by szkolenie zacząć w okresie szczenięcym. Jak poznać zaufanego hodowcę (z Polski również), który jest członkiem związku należącego do tzw. organizacji dachowej? Zaświadcza on w odpowiednich dokumentach, że pies jest z rodowodem, czystej rasy. Otrzymujesz więc zdrowego psa o stabilnej osobowości. Jeśli chcesz zająć się hodowlą rasowej akity inu skontaktuj się ze swoim oddziałem Związku Kynologicznego w Polsce, a jeśli mieszkasz za granicą, z organizacją podlegającą pod Międzynarodową Federację Kynologiczną (FCI) bądź też z nią zaprzyjaźnioną (np. brytyjski Kennel Club). To tam zostaniesz poinstruowany, z jakiej hodowli możesz wziąć szczenię i w jaki sposób sprawić, by w przyszłości mogło być rozmnażane. Tak jak każda inna, rasa akita inu rodzi szczenięta po ok. 2 miesiącach od rozpoczęcia ciąży. W miocie może być nawet 10 szczeniąt, choć częściej ta liczba oscyluje pomiędzy 5 a 9. Wiele jednak zależy od konkretnej suki czy momentu, w którym została zapłodniona. Akita – cena Ile kosztuje szczenię akita? Cena wynosi średnio 2500-3500 zł za szczeniaka. Najlepsze osobniki z rodowodem, które wiernie odzwierciedlają wzorzec FCI, mogą kosztować nawet 4500 zł. Mniej płaci się za psy pochodzące z niezarejestrowanych hodowli, których nie ma na liście Związku Kynologicznego w Polsce. Nie można jednak w ich przypadku stwierdzić, czy będą zgodne ze wzorcem rasy. Charakter tych zwierząt jest też trudny do przewidzenia. Historia rasy akita japońska Pozostałości na dziełach sztuki sugerują, że ta rasa była znana w Japonii już setki lat temu. Imigracja tych zwierząt na wyspy rozpoczęła się prawdopodobnie ok. 15 000 roku a zakończyła 300 lat wraz z pierwszymi osadnikami nazywanymi Aine. Podobizny psów na glinianych naczyniach wskazują, może liczyć sobie nawet 5 tysięcy lat, co czyni z niej jedną z najstarszych ras na świecie. Początkowo pomagała głównie przy polowaniach – stąd też wynika jej wrodzony, silny instynkt myśliwski. Wspierała łowczych w czasie tropienia ptactwa, dzików, a nawet niedźwiedzi. Człowiek wykorzystywał te psy również do pracy, a nawet wystawiał w okrutnych, krwawych walkach, które ostatecznie zostały zakazane w 1908 roku. Pełniły także rolę zwierząt pociągowych oraz towarzyszyły samurajom. Na skutek wojen światowych rasa niemal wyginęła. Już w 1931 roku została uznana za dziedzictwo kulturowe Japonii, a co za tym idzie – została otoczona specjalną opieką. Współcześnie akity mają się raczej dobrze i są popularne nie tylko wśród mieszkańców kraju kwitnącej wiśni. Skąd pochodzą psy rasy akita? Badania wykazały, że akity są spokrewnione w prostej linii z wilkami. Nie ma jednej, powszechnie uznawanej teorii dotyczącej pochodzenia tych zwierząt. Jedna mówi, że rasa została odkryta w japońskim regionie Akita, od którego wzięła swoją nazwę. Szybko rozprzestrzeniła się w całej Japonii, a stamtąd przybyła do Europy czy Ameryki Północnej. Niemniej, zanim do tego doszło, aż do 1945 roku wywóz akity z Japonii był zakazany. Uznawano tę rasę psów za swoisty pomnik kultury. Najnowsze dzieje rasy Kiedy zakończyła się II wojna światowa, populacja akity została mocno przetrzebiona, a przedstawiciele rasy znacznie różnili się wobec siebie pod względem wyglądu i usposobienia. Dlatego wyodrębniono dwie rasy z uznanym powszechnie wzorcem. Została wydzielona akita japońska oraz akita amerykańska. Ta druga pojawiła się w Stanach Zjednoczonych wraz z żołnierzami amerykańskimi, którzy po wojnie zabrali kilku przedstawicieli rasy akita do siebie do domu. Tam rozpoczęły się celowe hodowle akity amerykańskiej. Obie rasy są uznane przez FCI. Czy akita to pies rodzinny? Czy szczeniak akita to dobry pomysł dla rodziny z małymi dziećmi? I tak, i nie. To zależy. Jeśli młody pies rasy wchodzi do rodziny, gdzie są już dzieci, wtedy nauczy się z nimi wychowywać i żyć. Traktuje najmłodszych zwykle bardzo przyjaźnie i wykazuje cierpliwość, ale nie możesz liczyć na to, że będzie się z nimi cały czas bawił. Akita jest rasą, która nie przepada za odwiedzinami dzieci, których nie zna. Pies ciągnięty za ogon czy uszy najpewniej schowa się gdzieś, gdzie małe rączki odwiedzających go nie dosięgną. Ze względu na swój indywidualny charakter, akita inu wymaga doświadczonego, stonowanego przewodnika, który dobrze panuje nad swoim poziomem energii. Powinna być więc to osoba pewna siebie, która zaakceptuje stateczność i opanowany charakter tych psów. Może sprawdzić się w domu z dziećmi, jednak tylko pod warunkiem, że ich opiekunowie będą odpowiednio dbali o komfort psa. Będzie to świetny podopieczny dla osób, które lubią piesze wędrówki, ale mają przy tym czas, aby odpowiednio ułożyć akitę z silnym instynktem myśliwskim. Należy też wziąć pod uwagę fakt, że choć te psy nie są agresywne względem człowieka, źle prowadzone mogą przejawiać dominacyjne zachowania. Pamiętaj o szkoleniu akity Właściciel musi wykazać się szeroką wiedzą na temat rasy, by wychowanie takiego psa przebiegało po jego myśli. Te zwierzęta są charakterne i muszą przejść odpowiednie szkolenie. Dopiero wówczas będą posłusznie wykonywać komendy rzucane przez swojego pana. Ciekawostki i najważniejsze informacje o rasie Pies tej rasy o imieniu Hachikō rozsławił swoją rasę na świecie. Zwierzak zasłynął swoją ogromną wiernością. Według legendy czworonóg ten odprowadzał swojego opiekuna na dworzec Shibuya w Tokio codziennie i codziennie go z niego odbierał. Miało to miejsce w latach 20. XX wieku. Hachiko pewnego razu prowadził swojego pana na dworzec, ale ten nie wrócił. Zmarł, jednak jego pupil i tak przychodził na peron codzienne, dokładnie o tych samych porach przez kolejne 10 lat, aż do własnej śmierci. Na pamiątkę tego niezwykłego psa akita stanął tam jego pomnik. W 2009 roku z kolei nakręcono film o tytule „Hachikō” z Richardem Gere`em w roli jest symbolem siły i pomyślności w Japonii. Na początku XX wieku Japończycy celowo hodowali te psy, by utrzymać ciągłość i czystość rasy. Psy te charakterne i dosyć niezależne. Dlatego powinieneś zadbać o odpowiednią tresurę takiego czworonoga, jeśli chcesz, aby żył w harmonii z domownikami. Jak już wiesz, te psy potrafią być dozgonnie wierne swojemu panu. Jeżeli opis rasy cię przekonał, szukaj akity raczej w zarejestrowanych hodowlach, aby mieć pewność co do zgodności swojego psa ze wzorcem i jego usposobienia. Popularne imiona dla psa rasy akita inu Popularne imiona dla psa rasy akita inu to: Luna;Lola;Maks;Bruno;Nela. Najczęściej zadawane pytania Czy akita jest dobra dla dzieci? O ile akita dogada się z dziećmi opiekunów, zdecydowanie nie jest to pies, którego można powierzyć ich opiece. Może też nie przepadać za dziećmi tylko odwiedzającymi. Czy akita inu nadaje się do bloku? Akita inu może mieszkać w bloku, o ile oczywiście zostanie jej zapewniona odpowiednia ilość ruchu na świeżym powietrzu i aktywności. Czy akita toleruje inne psy? Akita nie jest dobrym psem do domu, w którym już mieszkają inne zwierzęta, szczególnie mniejsze. Może je tolerować, ale jednocześnie będzie starać się nad nimi dominować. Jak karmić akitę? Dorosłej akicie powinno podawać się jeden-dwa posiłki dziennie. Jak bawić się z akita? Bawiąc się z akitą, poza aktywnością fizyczną warto zapewnić jej również umysłową rozrywkę. Uwaga jednak, bo ten pies szybko się nudzi. Jak często kąpać akitę? Akitę należy kąpać do 3-4 razy w roku. Kiedy akita stawia uszy? W 4. miesiącu życia uszy akity amerykańskiej powinny już stać. Czy akita może być na dworze? Akita może mieszkań na dworze, o ile zostanie jej zapewniony stały kontakt z jej stadem, czyli również opiekunami. Ile kosztuje akita inu? Szczeniak akita inu z rodowodem ZKwP będzie zazwyczaj kosztować od 5 do 8 tysięcy złotych. Czy akita i shiba to to samo? Mimo na pierwszy rzut okaz akita i shiba mogą wydawać się podobne, są to dwie kompletnie różne rasy. Shiby są mniejsze i mają zdecydowanie mniej dominujący charakter niż akity. Jak wykąpać akitę? Akity nie należy kąpać zbyt często, najlepiej nie częściej niż 3-4 razy do roku, zwracając uwagę, aby szampon dotarł aż do skóry, przez wodoodporną sierść psa. Ile żyją akity japońskie? Akity japońskie żyją od 10 do 12 lat. Jak długo rośnie akita inu? Akita inu, jak większość większych psów, przestaje rosnąć około 18. miesiąca życia. Ile ruchu potrzebuje akita? Chociaż akita była psem myśliwskim, nie potrzebuje więcej ruchu niż przeciętny pies. Jaka sucha karma dla akity? Dla akity warto wybrać suchą karmę bogatą w glukozaminę i chondroitynę, co może być pomocne w zapobieganiu problemów ze stawami. Jakie mięso dla akity? Najlepsze mięso dla akity to wołowina i jagnięcina. Psy te często lubią jeść ryby. Jak atakuje akita? Akita atakuje bez ostrzeżenia, nie szczekając wcześniej. Podczas walki skacze i wykonuje uniki, które sprawiają, że jest niebezpiecznym przeciwnikiem. Jak wychować akitę japońską? Wychowując akitę japońską, należy zacząć jak najwcześniej, bo ten pies bardzo szybko przyswaja sobie złe nawyki, których trudno go oduczyć. Podczas treningu należy przede wszystkim kierować się motywacją psa. Co lubi akita? Akita lubi spokój i samotność, ale również zabawę ze swoim opiekunem. Czy akita gubi sierść? Akita gubi sierść dwa razy do roku. Ile śpi akita inu? Dorosła akita inu śpi około 12-15 godzin dziennie. Jak długo linieje akita? Akita linieje przez około 3 tygodnie, dwa razy w roku. Jakie są akity? Akity to pogodne, ale uparte i nieco wycofane psy, które bardzo przywiązują się do opiekuna, a jednocześnie są nieufnie nastawione do obcych. Jakie warzywa dla akity? Akicie można swobodnie podawać takie warzywa jak marchewka, buraki, pomidory, cukinia, dynia i brokuły. Ile ma wzrostu akita inu? Samiec akity inu ma 64-71 cm wzrostu w kłębie, podczas gdy samica – 58-66 cm. Ile powinien jeść szczeniak akita? Szczeniak akita powinien jeść 4 posiłki dziennie do około 4. miesiąca życia. Liczbę posiłków można później zmniejszyć do 3, a po 7. miesiącu życia pies może jeść już 1-2 posiłki dziennie. Ile waży akita inu? Samce akity inu ważą 45-59 kg a samice – 32-45 kg. Jak wygląda akita japońska? Akita japońska to duży pies o twardym i prostym włosie okrywowym oraz miękkim i gęstym podszerstku. Może być sezamowa, pręgowana, biała i czerwono-płowa. Czy akita inu jest niebezpieczna? Akita inu nie znajduje się na liście psów uważanych za agresywne, może jednak być niebezpieczna. Ta rasa powstała do walk psów, a później używana była jako myśliwska. Zmuszona do walki, może jak najbardziej być niebezpiecznym przeciwnikiem.

jak wygląda pies akita